l voor dat ik begon met mijn studie Geologie had ik al interesse in de uitbarsting van de vulkaan Mnt St Helens in mei 1980. Deze interesse is ontstaan na het zien van een luchtdruk grafiek gemaakt bij het KNMI. Deze grafiek is van het moment van de uitbarsting en laat duidelijk zien dat de drukgolf van de uitbarsting minimaal 5 keer de aarde is rond gegaan. Het idee van een reis naar Canada is ontstaan uit deze nieuwsgierigheid om de vulkaan en het effect van de uitbarstign van de vulkaan met eigen ogen te aanschouwen.
Na ons eerste bezoek aan Australië was het al snel duidelijk dat de Rocky Mountains in Canada en een bezoek aan Mnt St Helens onze tweede grote trip gaat worden. Het plan was om vier weken in mei te gaan, dit is uiteindelijk drie weken geworden. Marion mocht geen vier weken vakantie opnemen. We hebben voor mei gekozen omdat dit heel veel geld scheelt bij het huren van de camper. In Canada en de VS huur je een camper en daarna betaal je apart voor het aantal gereden kilometers. Daarnaast kan je nog de verzekering afkopen, dit is een extra bedrag per dag en verhoogt de basis huurprijs met circa 50%. Hoe pluk je iemand kaal?
Naar Canadese begrippen hebben we een kleine camper gehuurd, voor Europese begrippen een grote, goed voorziene camper met een grote ijskast, gasoven en gasfornuis. Verder was er een douche en toilet in de camper aanwezig. Voor ons tweeën is de camper ruim genoeg geweest en we waren in het begin behoorlijk onwennig om met zo een grote camper te rijden. Nu zijn de wegen in Canada en de VS goed aangepast aan grote voertuigen, iedereen houdt zich netjes aan de snelheid en de beschaafdheid in het verkeer is heel hoog. In de voorbereiding hebben we een schatting gemaakt van het aantal kilometers dat we verwachten te gaan rijden, jammer genoeg hebben we vergeten dat men in Canada met kilometers werkt en in de VS met mijlen. Dit had tot gevolg dat we de afstand verkeerd hadden ingeschat, we rekende namelijk in de States ook met kilometers. Deze vergissing was gelukkig al snel geconstateerd en betekende alleen dat onze inschatting van de te maken kosten te laag was.
Van te voren hebben we via Internet contact gezocht met Valley Bugler voor informatie over campings in de omgeving van Mnt St Helens. Men heeft ons de camping Silver Shores Resort aanbevolen en kregen het verzoek om door te geven dat Valley Bugler ons heeft geadviseerd. Valley Bugler is een fotobedrijf en verzorger van het streekblad van dat gebied. We kregen een uitnodiging om langs te komen en een maand of zo na onze terugkomst in Nederland kregen we een exemplaar van het streekblad thuis gestuurd met een artikel over two Dutch Tourists die de regio hebben bezocht. Met foto en al.
Op deze reis hebben we een analoge Canon camera meegenomen met standaard en telelens en, voor de eerste keer, een digitale video camera. Voor de website zijn de negatieven ingescand met een fladbed scanner. Dit klinkt eenvoudiger dan het is, de software van de scanner is niet zo slim om de witbalans zelf goed in te stellen. Veel van de ingescande negatieven hebben een paars of groen zweem en was alleen op te lossen door de witbalans en belichting met de hand in te stellen. Dit probleem ontstaat doordat foto negatieven vaak veel meer contrast bevatten dan een scanner kan registreren, dit heeft tot gevolg dat de lichte delen op het positief een paarszweem krijgen. De scanner stelt de maximale belichting in op de lichte delen van het negatief en dit zijn donkere delen van een foto.
De vliegreis is geboekt bij de KLM, zij verzorgen een directe lijndienst van Schiphol naar Vancouver. Het vliegtuig was een Boeing 727 en onze route ging ten noorden van Schotland over IJsland, Groenland, Baffin Bay en dan over Canada. Het zicht boven Groenland en Canada was uitstekend waardoor de gletsjers en ijsschotsen bij Groenland prima zichtbaar waren. Gedurende de vlucht is de lokale tijd steeds tussen 16.00 en 17.00 geweest. Dit komt door de verschillende tijdzones. Om 17.00 zijn we in Vancouver geland. In Nederland is het nu 02.00 de volgende dag. Bij de douane wordt gevraagd of we iets van levensmiddelen bij ons hebben. We hebben alleen een appel en wat brood bij ons. De appel moet ingeleverd worden, vreemd. Vanaf de luchthaven hebben we een taxi naar het hotel genomen, deze was al vanuit Nederland geregeld. en nu was het zaak om nog een aantal uren wakker te blijven zodat we zo snel mogelijk geacclimatiseerd waren aan het 10 uur tijdverschil.
De volgende morgen zijn we vroeg opgestaan. Om 9.30 worden we bij het hotel opgehaald door een bus van Fraserway die langs diverse hotels rijdt om mensen op te halen, het busje is uiteindelijk flink vol. Bij Fraserway staan heel veel campers klaar, de ene nog mooier en groter dan de andere. We moeten nog even wachten voordat we uitleg krijgen, intussen maken we ons al vertrouwd met de camper en richten hem in. Fraserway is goed ingericht voor Europeanen, wij worden geholpen door een Nederlands spekende medewerker en we horen ook diverse andere talen zoals Duits en Frans.